Podobnie jak gry planszowe, gry fabularne mogą świetnie obyć się bez planszy. Rozgrywka w grach fabularnych toczy się bowiem przede wszystkim w wyobraźni graczy. Z reguły jeden z graczy ma odmienną funkcję - jest mistrzem gry, czyli kimś w rodzaju sędziego, który odpowiada za cały świat przedstawiony gry i mówi graczom, jak przedstawia się sytuacja w ich otoczeniu i jaki skutek odniosły ich poczynania. Każdy z graczy odgrywa w wyobraźni jednego z bohaterów obmyślonej przez mistrza gry przygody - tak jakby był aktorem w teatrze, który dostał jedynie ogólny zarys swojej postaci i nie zna scenariusza. To dopiero gracze podczas rozgrywki będą pisać swój własny scenariusz, odgrywając go na żywo. Mistrz gry jest potrzebny właśnie po to, aby opisać im ten świat i to, w jaki sposób na niego wpływają. Cechą gier fabularnych jest specyficzny sposób opisu bohaterów za pomocą punktowych lub opisowych wartości cech takich jak na przykład siła, zręczność lub charyzma poszczególnych bohaterów danej przygody.